دربان على ( ع ) در كتاب فصول المهمة ذكر شده كه دربان آن حضرت ، سلمان فارسى ( رض ) بوده است . شاعر على ( ع ) همچنين در فصول المهمه گفته شده كه شاعر آن حضرت ، حسان بن ثابت بوده است . در اينجا اضافه مىكنم كه شاعر آن حضرت در جنگ صفين ، نجاشى و اعور شنى و كسان ديگرى غير از اين دو تن بوده‌اند . نقش انگشتر على ( ع ) سبط بن جوزى در كتاب تذكرة الخواص نوشته است : نقش انگشترى آن حضرت عبارت « خداوند فرمانروا ، على بندهء اوست » ( اللّه الملك على عبده ) بوده است . همچنين وى مىنويسد : آن حضرت انگشترى را در انگشتان دست راست خود مىكرده است و حسن و حسين ( ع ) نيز چنين مىكرده‌اند . ابو الحسن على بن زيد بيهقى معروف به فريد خراسان در كتاب خود موسوم به صوان الحكمه كه به نام تاريخ حكماى اسلام مشهور است در ذيل شرح زندگانى يحيى نحوى ديلمى ملقب به بطريق ، چنين مىگويد : « يحيى فيلسوف و ترساكيش بود و عامل امير المؤمنين ( ع ) در نظر داشت تا وى را از فارس بيرون براند . يحيى نيز ماجراى خود را براى على ( ع ) نگاشت و از آن حضرت درخواست امان كرد . محمد بن حنفيه ، به فرمان على ( ع ) امان‌نامه‌اى براى يحيى نوشت كه من آن امان‌نامه را در دست حكيم ابو الفتوح مستوفى نصرانى طوسى مشاهده كردم . توقيع على ( ع ) با خط خود آن حضرت و با عبارت « الله الملك و علىّ عبده » ( خداوند فرمانروا و على بندهء اوست . ) در پاى اين مكتوب موجود بود . سبط بن جوزى اين عبارت را به عنوان نقش انگشترى آن حضرت دانسته ولى مطابق با نقل بيهقى اين توقيع به دست حضرت نوشته شده است و بعيد نيست كه گفتهء بيهقى متين‌تر باشد . » همچنين احتمال دارد كه آن حضرت نامه‌ها را چنين امضا مىكرده و سپس همان عبارت را بر نگين انگشترى نقش زده است . ابن صباغ در كتاب فصول المهمه فى معرفة الائمه گويد : « اسندت ظهرى الى الله » ( پشت من به خداوند متكى است ) نقش نگين آن حضرت بوده است . عده‌اى ديگر نقش نگين آن حضرت را « حسبى الله » ذكر كرده‌اند . كفعمى نيز در مصباح گويد : نقش نگين انگشترى آن حضرت « الملك للّه الواحد